Tagarchief: Feministische filosofie

Vrouwen in de schaduw van de filosofie VU-studenten eisen meer diversiteit

Na de feministische golf in de jaren ‘70 en ‘80 werd de canon van primaire teksten en denkers binnen veel academische vakgebieden aangepast, maar de conservatieve wijsbegeerte is op dat gebied grotendeels hetzelfde gebleven. Volgens studenten wijsbegeerte aan de Vrije Universiteit is het genoeg. Ze begonnen een petitie om meer aandacht te vragen voor vrouwelijke filosofen en feministische filosofie.

Door Sarah Bloem

Meer dan duizend studenten aan de KU Leuven ondertekenden vorig jaar een petitie om het vak Feministische Filosofie op te laten nemen in het curriculum van de studie wijsbegeerte. Het doorzettingsvermogen van deze studenten werd beloond: vanaf dit studiejaar zal het vak gedoceerd worden aan de universiteit. Dit inspireerde VU-studenten Roos van Unen en Marieke Berkers om zelf ook aan de slag te gaan. In eerste instantie wilden ze een nieuwe leesgroep opzetten, maar deze oproep kreeg zoveel belangstelling – alleen al 100 aanmeldingen voor de eerste bijeenkomst – dat ze het initiatief namen tot een petitie. In deze petitie werden drie eisen gesteld: tenminste één vrouwelijke filosoof per vak, een apart vak Feminist Theory en een interdisciplinaire minor Gender and Diversity Studies. Op 21 januari 2016 werd het symposium Diversifying Philosophy georganiseerd om de petitie te presenteren aan het bestuur. Enkele VU-docenten, waaronder prof. dr. W. Goris, H. Ghorashi en M. van Hees, gaven hele interessante lezingen over het onderwerp. De vraag van de dag: wat kan het opnemen van vrouwelijke filosofen en feministische filosofie bijdragen aan de studie wijsbegeerte? Met notitieboekje en pen in de aanslag reisde ik af naar Amsterdam om dat uit te zoeken. Lees verder Vrouwen in de schaduw van de filosofie VU-studenten eisen meer diversiteit

Regelcultuur: een kritische beschouwing Een ethische kijk op een alledaags fenomeen

Het studentenleven wordt vaak gezien als de meest zorgeloze tijd in het leven van de mens. Uitgaan kan nog dagelijks en daarna wakker worden in een vreemd bed is voor veel studenten niet vreemd. Toch is het goed om kritisch te kijken naar de dingen die we als normaal beschouwen. Is ‘regelen’ na het uitgaan ethisch verantwoord?

Door Jan Bant

“En, heb je nog geregeld?” is een vaak gestelde vraag na een avondje stappen of na een feestje. Een persoon ‘regelen’ houdt in met een persoon zoenen en/of seks hebben, vaak na het uitgaan. Het regelen maakt deel uit van het studentenleven voor veel studenten en is onderwerp van alledaags gesprek. Is het een manifestatie van zorgeloze vrijheid en van de zelfbeschikking van het eigen lichaam van de vrouw? Of is het een teken van het idee van mannen als jagers die zichzelf opdringen aan vrouwen en het in stand houden van ongelijkheden in de maatschappij? Deze vragen wil ik in dit essay bespreken aan de hand van de theorie over sexual harassment van Anita Superson, hoogleraar ethiek aan de University of Kentucky, en de theorie over sexual autonomy van Andrew Altman, werkzaam aan de Georgia State University, ook als ethicus.   Lees verder Regelcultuur: een kritische beschouwing Een ethische kijk op een alledaags fenomeen

Rape: asking for it Over een onterechte verschuiving van morele verantwoordelijkheid

In de straat waar ik woon worden veel fietsen gestolen. Je moet twee sloten hebben, anders ben je, je fiets kwijt. Ik had maar één slot en de rest laat zich raden. De dief heeft bewust mijn fiets weggepakt, terwijl ik het daar niet mee eens was. De dief heeft morele verantwoordelijkheid voor zijn misdaad en het is logisch dat hij de schuld krijgt, en ik als slachtoffer niet… toch?

Door Lonneke Oostland

Een moordenaar krijgt een gevangenisstraf en iemand die geen parkeerkaartje koopt krijgt een boete. Hartstikke logisch, toch? Waar wij er dagelijks van uitgaan dat wetsovertreders gestraft worden, lijkt dit echter vaak niet op te gaan voor de verkrachter. Hoewel je zou denken dat de daders gestraft horen te worden, komen de daders er vaak mee weg omdat de verantwoordelijkheid deels of zelfs helemaal bij het slachtoffer wordt gelegd. Met name in de Verenigde Staten worden slachtoffers van verkrachting vaak verweten dat ze niet meer gedaan hebben om hun verkrachting te voorkomen. “Dan had je maar geen alcohol moeten drinken”, “dan had je maar geen kort rokje moeten dragen”, “dan had je maar terug moeten vechten”, zijn beschuldigingen die slachtoffers maar al te vaak te horen krijgen. Dit fenomeen wordt ook wel victim blaming genoemd. Het slachtoffer krijgt de schuld. Er worden allerlei preventiemiddelen uitgevonden zodat mensen kunnen voorkomen dat ze verkracht worden. Zo is er bijvoorbeeld nagellak ontwikkeld dat van kleur verandert wanneer het een drug zoals GHB in een drankje detecteert. Maar dragen dit soort uitvindingen wel een goede boodschap met zich mee? Geven we door uitvindingen als ‘drugsnagellak’ niet toe aan een onterechte verschuiving van verantwoordelijkheid van dader naar slachtoffer?  Lees verder Rape: asking for it Over een onterechte verschuiving van morele verantwoordelijkheid