(Photo credit: ZACH GIBSON/AFP/Getty Images)

Een lijn in het zand voor link links.

Een donderpreek

Door Pieter Bas Zuijlekom

Van oudsher is links een politieke constante. Aan links hebben we bijna alle progressie te danken. Onder links vallen het socialisme, het feminisme, het abolitionisme en ook het liberalisme is een linkse ideologie geweest. Links is altijd een geluid geweest tegen de gevestigde orde, of dit er nu eentje was van religieus conservatisme of neo-liberalisme, en voor de kleine man/vrouw/overig. Dit heeft echter niet altijd mooi uitgepakt. Zo hebben we de meest moordlustige regimes uit de vorige eeuw als links te duiden. In ons land heeft links zich gelukkig voornamelijk als een beweging voor inclusiviteit ontpopt. Zo kwam links met haar socialistische kleur het felst op voor de arbeider, de vrouw, de gekleurden en andere minderbedeelden.

Dit zijn, ook vanuit modern rechts standpunt, positieve ontwikkelingen in onze geschiedenis. Liberalen zijn er immers voor dat iedereen al zijn talenten mag ontwikkelen en zelfs conservatieven hebben geen probleem gehad met deze ontwikkelingen nadat ze doorgevoerd waren en een toevoeging bleken.

Er is echter iets loos met links, iets dat zeer link is. Anders dan het liberalisme en conservatisme gelooft links niet uit zichzelf in de rechtstatelijke en democratische instituties die wij in Nederland kennen. Dit levert complexe morele grenzen op die niet principieel duidelijk zijn. Er kan gesteld worden dat links behoefte heeft aan een lijn in het zand om niet te vervallen tot radicale malloterie.

Conservatieven & Liberalen

Voor conservatieven is het vrij simpel: Je gelooft dat de dingen nu of even geleden op hun best waren en wil dan misschien wel sommige ontwikkelingen teniet doen, maar hiervoor de wet overtreden gaat te ver. De rechtsstaat en democratie genieten immers volledige steun vanuit de conservatieve hoek omdat zij hun waarde bewezen hebben.

Liberalen geloven om iets anders in de waarde van je aan de regels houden: om de vrijheid die voor hen heilig is te waarborgen, is de rechtsstaat essentieel. Jouw vrijheid houdt op waar die van een ander begint, en het definiëren van deze grens doen we op collectief niveau. De democratische rechtsstaat is een uitwerking van deze bepaling en heeft vanuit het mandaat van het volk de autoriteit om tot de voordeur de meest gekke dingen op te leggen. Het volk krijgt in een democratie immers wat het verdient.

Links Conservatisme

Hierom wil ik pleiten voor een links conservatisme. Dit is de variant op het sociale gedachtengoed die inziet hoeveel ze al bereikt heeft in de westerse naties, de mooie resultaten van haar geschiedenis wil behouden en oog heeft voor hoe deze gekerfd zijn in de instituties. Hiermee kan links weer staan voor een algemene vrijheid van meningsuiting, met de wettelijke beperkingen, en is een protest tegen de verkiezingsuitslag niet meer nodig. Dit levert een onderschrijving op van de morele lijn zoals democratisch gedicteerd in het wetboek, waar alle verworvenheden van links in gewaarborgd staan. Hiermee is tegelijkertijd de discussie dodende morele verontwaardiging van linksen overbodig en kunnen ze weer gezellig rechtse babbeltjes aanhoren.

De oneerlijke resultaten van samenleven bestrijden zal altijd een links stokpaardje blijven. Dit doet ze dan echter via de democratische weg. Ze waardeert de vrijheden en verworvenheden die wij nu genieten en is niet blind voor de geschiedenis. En dit zonder er inconsistent gedachtengoed op na te hoeven houden.

Dit zou een einde moeten maken aan de hordes SJW’ers die in iedere vorm van sociale interactie onderdrukking, of microagressie, zijn gaan zien. Tegelijkertijd willen deze niet zien hoeveel onderdrukking er niet is, juist omdat veel interactie van het morele oog van onze instituties gevrijwaard is. Dit zou ook een einde moeten maken aan de continue verkettering van politieke oppositie door links en hen laten inzien dat de democratie en vrijheid van meningsuiting alleen werken als ze voor iedereen gelden, zelfs de beter bedeelden. De Joden golden immers even goed als beter bedeeld. Hiervoor is echter de erkenning van concrete morele grenzen op links nodig. Dit enerzijds om het eigen gedrag te beperken tot dat wat rechtstatelijk is, en anderzijds om zich niet door alles dat men niet kan plaatsen aangevallen te voelen. Want zoals het nu is, is een groot deel van links moeilijk nog democratisch en rechtstatelijk te noemen.

Door het idealistisch onderschrijven van deze lijn, is links moreel bestendig en roept ze niet op tot haat, laat geen nazi-vergelijkingen los op iedereen waarmee ze het oneens is en gunt ze iedereen zijn zegje. Het moge immers uit het voorgaande duidelijk zijn dat flauwe nazi-vergelijkingen net zo goed op links van toepassing en dus arbitrair zijn. Als ze iets doen is dat discussies bemoeilijken en dat zou een democratisch staatsburger niet moeten willen. Het weglaten zulk discussie mijdend gedrag zou een heuse opleving kunnen betekenen voor de betrokkenheid en openheid van links en daarmee het hele maatschappelijk debat.

De rol voor links

Om te functioneren als democratie hebben we links nodig om ons scherp te houden. Links hoort ons te wijzen op de kansen van meer rechtvaardigheid die er voor ons liggen. Deze rol vervult links op zijn best als ze zich openstelt voor maatschappelijk debat en actief meedoet aan de democratie. Radicaliseren tot link links, in een morele ivoren toren kruipen en bij al het vreemde een morele verontwaardiging doen klinken helpt hier niet bij. Daarentegen is zulk gedrag juist ondermijnend voor niet alleen het open dialoog, maar ook de democratie, vrijheid en gelijkheid die tot nu toe bewerkstelligd is. Dit opgeteld is een rol die niemand zou moeten willen spelen.

Pieter Bas Zuijlekom is eerstejaars filosofiestudent die net begonnen is piano te spelen. Hij marcheert door de instituties met een geïmproviseerde hamer waarmee ideeën getest worden op een holle klank, zoals het een goed filosoof betaamd. Zijn lijfspreuk luidt dan ook: Klinkt u hol dan bent u een ehh…

Facebooktwittertumblrmail

Dit artikel is geschreven door een gastauteur. Schrijf ook voor de Qualia! Kopij kan gestuurd worden naar de redactie via fil-qualia@rug.nl.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *