Beste Lodi Een open brief aan de decaan

Onze faculteit is op zoek naar een docent voor de nieuwe master Philosophy, Politics and Economics (PPE). Woensdag 24 februari zullen drie kandidaten proefcolleges geven aan studenten om te kijken welke kandidaat het beste uit de verf komt. In deze ingezonden brief legt masterstudent en oud-redacteur Toske Andreoli uit waarom ze hier niet aanwezig zal zijn.

Beste Lodi,

Bedankt voor de uitnodiging om de proefcolleges van de sollicitanten voor docent politieke filosofie bij te wonen.

Ik was verheugd te zien dat twee van de drie kandidaten vrouwen waren, aangezien vrouwen ernstig ondervertegenwoordigd zijn in de hogere regionen van de academische filosofie. Maar waarom worden er beloningen uitgeloofd onder de aanwezige studenten? Hebben de studenten de afgelopen tijd dan onvoldoende betrokkenheid met het onderwijsbeleid getoond?

In de laatste Qualia werd het verdwijnen van cultuurfilosofie door twee studenten betreurd. Twee andere studenten hebben zelf het Critical Philosophy Lab opgezet, waarin sociaal en politiek filosofische thema’s worden besproken en toegepast op maatschappelijke vraagstukken – zonder docent.

De studenten van onze faculteit zijn dus wel degelijk betrokken bij het onderwijs, en geven zelfs vrij nauwkeurig aan dat ze een filosofische traditie in het curriculum missen.

Om studenten meer inspraak te geven, nodig je ze uit om sollicitanten voor de positie van universitair docent politieke filosofie te beoordelen. Ze worden daarmee voorgesteld aan een selectie die al niet aan hun wensen voldoet.

Ik ben net als de genoemde andere studenten bezorgd over wat de huidige samenstelling van kandidaten voor het onderwijs aan onze faculteit betekent, en daarmee ook voor de – schrik niet – Nederlandse samenleving.

De drie kandidaten staan in een filosofische traditie die met negen aanstellingen meer dan voldoende vertegenwoordigd is aan onze faculteit: de Angelsaksische traditie binnen de ethiek. Voor het onderwijsaanbod betekent de aanstelling van een van deze drie kandidaten dus meer van hetzelfde. Tegelijkertijd worden de hiaten in het curriculum, die voortdurend door studenten wordt aangekaart, steeds groter. Ik studeer nu al zo’n zes jaar aan deze faculteit en in geen enkel jaar is deze discussie van de lucht geweest.

Lolle Nauta – geen familie – bewonderde de methodes van analytische filosofen, maar zei daarover: ‘zij slijpen hun messen, terwijl er geen ham op tafel staat.’ Zijn deze drie kandidaten voor docent aan onze faculteit wél in staat een ham op tafel te brengen? In hoeverre kunnen onze docenten, maar ook onze studenten politieke en sociale filosofie hun inzichten nog op de Nederlandse samenleving toepassen? Bestaat er over tien jaar nog wel geëngageerde filosofie?

Alle drie de kandidaten lijken geen Nederlands te spreken. Je uitdrukkingsvermogen neemt af in een tweede taal, maar verder is dat voor sommige vakgebieden binnen de filosofie misschien niet zo bezwaarlijk. Voor politieke filosofie is dat dodelijk. Wat als onze studenten zich nog nooit eerder in Nederlands filosofisch jargon hebben leren uitdrukken? Hoe kunnen zij zich dan engageren met de Nederlandse samenleving? Is dat niet een plicht van de universiteit, die, hoewel in afnemende mate, op belastinggeld van Nederlandse burgers drijft? Als die plicht al geldt voor de universiteit in het algemeen, dan toch helemaal voor politiek filosofen. Zoals onze gastdocent Nancy Bauer vorig jaar zei: ‘filosofen moeten mensen redenen geven om te reflecteren op hun gevestigde denkbeelden.’ Wie moeten anders in de agora gaan staan om burgers aan te moedigen te bevragen en te betwijfelen?

Binnen onze nieuwe master Filosofie en maatschappij is een vak opgenomen dat ‘geëngageerde filosofie’ heet. Een goed begin, maar nog niet voldoende. Waarom wordt geëngageerde filosofie in een aparte categorie benoemd? Is het engagement verder uit het gehele curriculum verdwenen? De eerste kennismaking met geëngageerde filosofie kan natuurlijk niet pas in het vierde jaar worden aangeboden.

‘Idols voor academici’ zal niets aan deze trend veranderen. Het neemt de zorgen van studenten niet serieus. Ik zal daarom niet aanwezig zijn bij de proefcolleges – de boekenbonnen ten spijt.

Vriendelijke groet,

Toske


Toske Andreoli is masterstudent aan onze faculteit.
Facebooktwittertumblrmail

Dit artikel is geschreven door een gastauteur. Schrijf ook voor de Qualia! Kopij kan gestuurd worden naar de redactie via fil-qualia@rug.nl.

Een gedachte over “Beste Lodi Een open brief aan de decaan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *